Zadzwoń 505 300 813

Jeśli jesteś rodzicem nastolatka, to prawdopodobnie znasz ten moment: widzisz, że dzieje się coś trudnego, ale każda próba rozmowy kończy się zamknięciem, złością albo kpiną. I wtedy łatwo pomyśleć: „on/ona nie chce pomocy, więc terapia nie ma sensu”. Ma. Jeśli mam jedną zdecydowaną opinię, to tę: w pracy z młodzieżą nie zaczyna się od „motywacji”, tylko od relacji i poczucia bezpieczeństwa. Nastolatek może nie umieć współpracować na starcie — i to jest normalne. W terapii to właśnie opór, bunt i milczenie stają się punktem wyjścia do realnej zmiany, a nie przeszkodą.

Co znajdziesz w tym artykule?

• Dlaczego nastolatki często odrzucają „pomoc” – i co to naprawdę znaczy

• Co robi terapia, czego nie da się zrobić rozmową w domu

• Jak buduję zaufanie, gdy młody człowiek jest w oporze

• Aktywne słuchanie i konkretne narzędzia: mniej gadania, więcej efektu

• Dostosowanie metod do nastolatka: różne problemy, różne strategie

• Poufność i rola rodzica – tak, żeby terapia działała, a nie była raportem

• Jak zachęcić nastolatka bez wojny i bez „naprawiania”

• Kiedy warto zgłosić się szybko

„On/ona nie chce terapii” – co to zwykle oznacza

U nastolatków odmowa rzadko znaczy: „nie mam problemu”. Częściej znaczy:

• „nie ufam dorosłym”

• „boję się oceny i wstydu”

• „nie chcę, żeby ktoś mnie kontrolował”

• „nie umiem o tym mówić”

• „jestem przeciążony/a, więc odpycham wszystko”

To są mechanizmy obronne, nie złośliwość. Terapia jest po to, żeby te mechanizmy zrozumieć i zamienić na coś, co nie niszczy dziecka od środka.

Dlaczego terapia działa tam, gdzie rodzic już nie ma narzędzi

Rodzic jest najważniejszą osobą w życiu dziecka — i właśnie dlatego rozmowa bywa trudna. W relacji rodzic–nastolatek jest historia, emocje, oczekiwania, czasem konflikty, czasem lęk rodzica. Terapia daje:

• neutralną, bezpieczną przestrzeń bez oceniania,

• konkretne narzędzia do regulacji emocji, lęku, wybuchów, napięcia,

• mapę problemu: co odpala, co nasila, co działa jak ulga, a co jest pułapką,

• plan: małe kroki, które realnie zmieniają codzienność.

To nie jest miejsce na „dobre rady”. To jest proces, w którym nastolatek uczy się umiejętności na całe życie.

Jak pracuję z nastolatkiem, który jest w oporze

W terapii młodzieży nie wygrywa ten, kto „ma autorytet”. Wygrywa ten, kto potrafi być:

• spokojny,

• konsekwentny,

• konkretny,

• i szanujący granice.

Jeśli nastolatek mówi: „nie chcę tu być”, nie naciskam. Zamiast tego:

• nazywam opór bez ocen: „Słyszę, że nie masz ochoty gadać.”

• oddaję wpływ: „To Ty zdecydujesz, czy te spotkania mają sens. Ja mogę Ci tylko pomóc sprawdzić.”

• szukam celu, który ma znaczenie dla niego/niej (nie dla dorosłych): lepszy sen, mniej wybuchów, mniej napięcia w szkole, mniej lęku, mniej konfliktów.

Dla wielu młodych to pierwszy raz, kiedy dorosły nie próbuje ich „ustawić”, tylko naprawdę zrozumieć.

Aktywne słuchanie + narzędzia: czyli terapia, która daje ulgę

W terapii nastolatek nie musi mówić pięknie ani „dojrzale”. Moją rolą jest:

• pomóc nazwać emocje, które są chaotyczne,

• odróżnić fakty od interpretacji,

• zrozumieć, co dzieje się w ciele (napięcie, panika, odcięcie),

• nauczyć narzędzi, które działają tu i teraz.

Przykładowe efekty, które często pojawiają się szybko:

• mniej wybuchów albo wybuchy krótsze i mniej niszczące,

• lepszy sen,

• mniej napięcia w relacjach,

• większa kontrola nad lękiem,

• większa pewność siebie w kontaktach rówieśniczych.

To nie dzieje się „od gadania”. To dzieje się od dobrze dobranych kroków i powtarzalnych strategii.

Dostosowanie metod – bo nastolatek to nie „jeden typ pacjenta”

Pracuję inaczej, gdy trudnością jest:

• lęk, presja szkolna, perfekcjonizm,

• złość, impulsywność, konflikty,

• wycofanie, obniżony nastrój, brak sensu,

• problemy w relacjach rówieśniczych, hejt, odrzucenie,

• trudności z koncentracją, funkcjami wykonawczymi, podejrzenie ADHD/ASD,

• kryzysy związane z seksualnością, wstydem, granicami,

• doświadczenia traumatyczne.

Dobieram metody do człowieka — nie człowieka do metody. Dzięki temu terapia nie jest „szkolna” ani sztuczna.

Poufność i rola rodzica – tak, żeby terapia miała sens

Żeby nastolatek się otworzył, musi mieć poczucie poufności. To nie oznacza, że rodzic jest wykluczony. Oznacza, że:

• rodzic dostaje kierunek pracy i konkretne wskazówki, jak wspierać dziecko,

• nie ma „raportów ze zwierzeń”, bo to zabija zaufanie,

• jeśli pojawia się realne zagrożenie zdrowia lub życia — włączamy rodzica i działamy.

Rodzic dostaje to, co jest potrzebne do bezpieczeństwa i wsparcia. Nastolatek zachowuje przestrzeń, bez której terapia nie działa.

Jak zachęcić nastolatka, żeby nie zrobił „wojny”

Najlepiej działa język szacunku i wpływu.

Możesz powiedzieć:

• „Nie idziesz tam, żeby ktoś Cię naprawiał. Idziesz, żeby było Ci lżej.”

• „Nie musisz mi mówić, o czym rozmawiacie. To jest Twoja przestrzeń.”

• „Dajmy temu kilka spotkań. Jeśli uznasz, że nic to nie wnosi — będziemy myśleć dalej.”

Czego nie mówić:

• „bo jesteś problemem”

• „terapeuta cię ustawi”

• „zobaczysz, kto ma rację”

To gwarantuje opór.

Kiedy warto zgłosić się szybciej

Zgłoś się po pomoc, jeśli widzisz:

• samouszkodzenia albo myśli „nie chcę żyć”,

• duży spadek funkcjonowania (szkoła, sen, relacje),

• napady paniki, silny lęk, bezsenność,

• agresję, ryzykowne zachowania,

• narastającą izolację i utratę kontaktu z rówieśnikami.

Im szybciej, tym mniej szkód wtórnych: spadku samooceny, wycofania, konfliktów w rodzinie.

Jeśli chcesz, żeby Twoje dziecko miało realne wsparcie – zapraszam

W terapii nastolatków najważniejsze jest to, żeby młody człowiek poczuł się bezpiecznie i potraktowany poważnie. Ja właśnie tak pracuję: bez ocen, bez moralizowania, z dużą uważnością na granice i z konkretnymi narzędziami, które przekładają się na codzienność. Jeśli widzisz, że Twojemu dziecku jest trudno — nie musisz czekać, aż „samo przejdzie”. Terapia może być mądrym krokiem, który zatrzyma narastający kryzys i pomoże nastolatkowi odzyskać wpływ na swoje życie.

Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i poglądowy. Nie stanowi porady medycznej, diagnozy ani rekomendacji leczenia w rozumieniu przepisów prawa. Informacje zawarte w tekście nie zastępują konsultacji z lekarzem, psychologiem, seksuologiem lub psychoterapeutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. W przypadku występowania objawów opisanych w artykule, ich nasilenia lub utrzymywania się, należy skonsultować się ze specjalistą. W sytuacjach nagłych (np. silny ból, uraz, krwawienie, objawy ogólne) należy niezwłocznie skontaktować się z pomocą doraźną. Autor nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania treści artykułu bez konsultacji ze specjalistą oraz za decyzje podjęte na podstawie informacji w nim zawartych.

Autor: mgr Iwona Kraszewska-Konisiewicz

psycholożka kliniczna, 

psychoterapeutka, seksuolożka, 

psychotraumatolożka, coach, pedagog

terapeutka par i małżeństw 

W gabinecie pracuję z tym, co najczęściej rozwala życie od środka: kryzysy w związku, zdrada, utrata zaufania, lęk, wstyd, trudności seksualne i skutki traumy. Otrzymasz ode mnie jasne ramy pracy, konkretne narzędzia i bezpieczną przestrzeń do zmiany –

Pracuję głównie Online 

stacjonarnie • Warszawa (Tarchomin) •Nasielsk

Twoje potrzeby- Nasza oferta

300 zł

Terapia traumy to bezpieczny proces, który pomaga uspokoić układ nerwowy, przepracować trudne doświadczenia i zmniejszyć objawy takie jak napięcie, flashbacki, koszmary, lęk czy odrętwienie. Krok po kroku odzyskujesz poczucie kontroli, granice i możliwość bycia w relacjach bez ciągłej czujności lub ucieczki.

350 zł

Coaching to praktyczna, nastawiona na cel współpraca, w której porządkujesz priorytety, wzmacniasz motywację i przekładasz plany na konkretne działania w codzienności. Pomaga przełamać blokady, zbudować konsekwencję i wypracować nawyki, które realnie przybliżają Cię do zmiany w pracy, relacjach i samopoczuciu.

350 zł

Terapia uzależnień to konkretna, wspierająca praca nad przerwaniem przymusu i odzyskaniem kontroli — bez zawstydzania, za to z jasnym planem działania i narzędziami na głód, nawroty i trudne emocje. Pomaga zrozumieć mechanizmy nałogu, odbudować motywację, relacje i codzienne funkcjonowanie, a także stworzyć trwały system trzeźwienia dopasowany do Twojego życia.

350 zł

Terapia seksuologiczna to bezpieczna, dyskretna praca nad trudnościami w sferze seksualnej i intymnej – od spadku libido, bólu czy zaburzeń erekcji po wstyd, lęk, napięcie i problemy w relacji. Pomaga zrozumieć przyczyny, odbudować komfort i bliskość oraz znaleźć realne rozwiązania dopasowane do Twojego ciała, emocji i sytuacji życiowej.

300 zł

Psychoterapia indywidualna to bezpieczna, poufna przestrzeń, w której krok po kroku rozumiesz siebie, swoje emocje i schematy reagowania oraz uczysz się skuteczniej radzić sobie z trudnościami. Pomaga odzyskać wpływ na życie, wzmocnić poczucie własnej wartości i budować bardziej spokojne, satysfakcjonujące relacje ze sobą i z innymi.

400 zł

Terapia par to bezpieczna, prowadzona krok po kroku praca nad komunikacją, zaufaniem i bliskością – bez oceniania, za to z jasnymi zasadami i konkretnymi narzędziami do zmiany. Pomagam Wam zrozumieć, co naprawdę napędza konflikty, zatrzymuje raniące schematy i odbudować relację tak, żeby znów było w niej więcej spokoju, partnerstwa i czułości.

Wskazówki od naszych ekspertów

Copyright © Iwona Kraszewska-Konisiewicz 2026