Zadzwoń 505 300 813

Wiele osób myśli o seksualności jak o czymś, co powinno działać „naturalnie”: jeśli kochamy, to mamy ochotę; jeśli jesteśmy w związku, to seks „powinien się dziać”. A potem przychodzi życie: praca, stres, zmęczenie, dzieci, konflikty, presja i porównywanie się. I nagle to, co miało być przyjemnością, staje się tematem napięcia.

Hamowanie seksualności rzadko jest wynikiem jednego czynnika. Najczęściej to układ kilku elementów naraz. Oto najczęstsze.

Przeciążenie i chroniczny stres

Stres to wróg pożądania, bo organizm wybiera priorytet: przetrwanie zamiast przyjemności. Gdy układ nerwowy jest w trybie alarmu, ciało nie „otwiera się” na erotykę. Libido spada, a dotyk bywa odbierany jako kolejne zadanie.

Sygnał ostrzegawczy: masz ochotę na spokój, sen i odcięcie, ale nie na bliskość.

Zmęczenie i deficyt snu

To banalne, ale brutalnie prawdziwe: zmęczone ciało nie ma zasobów na pobudzenie seksualne. Sen jest też regulatorem hormonów, nastroju i odporności na stres.

Typowy mechanizm w parach: wieczór to jedyna pora na seks, ale jednocześnie to pora największego wyczerpania.

Konflikt w relacji i nierozwiązana uraza

Seks potrzebuje choć minimalnego poczucia „jesteśmy po tej samej stronie”. Jeśli w relacji jest dużo żalu, krytyki, ironii, poczucia bycia niedocenianą/niedocenionym, to ciało często reaguje zamknięciem.

Wersja szczera: trudno mieć ochotę na kogoś, przy kim czuję się raniona/raniony albo nieważna/nieważny.

Presja i „seks jako obowiązek”

Gdy seks staje się testem miłości albo obowiązkiem („żeby było dobrze”), pojawia się napięcie i unikanie. Pożądanie nie lubi przymusu.

Czerwony alarm: seks zaczyna kojarzyć się z oceną: „czy jestem wystarczająca?”, „czy znowu zawiodę?”, „czy on/ona się obrazi?”

Wstyd i lęk przed oceną

Wstyd to jeden z najsilniejszych hamulców seksualności. Czasem dotyczy ciała (wyglądu), czasem zachowań (fantazji), czasem samego faktu, że „chcę”.

Źródła bywają różne: wychowanie, religijność, zawstydzanie, komentarze z przeszłości, doświadczenia z partnerami.

Efekt: człowiek nie „jest” w seksie — tylko się kontroluje.

6) Obraz ciała i poczucie nieatrakcyjności

Jeśli czujesz, że nie lubisz swojego ciała, to trudno w nim być obecnym. Pojawia się chęć ukrywania, unikania światła, dystans do dotyku. Seks robi się wtedy bardziej stresujący niż przyjemny.

Paradoks: partner może Cię pragnąć, a i tak blokuje Cię Twoja własna krytyka.

Brak bezpieczeństwa emocjonalnego

Seksualność potrzebuje poczucia, że mogę być sobą i nie zostanę ośmieszona/ośmieszony, zignorowana/zignorowany, wykorzystana/wykorzystany. Jeśli w relacji jest niepewność, chłód, manipulacja, „ciche kary” albo brak rozmowy — ciało się broni.

Trauma, przekroczenia granic, trudne doświadczenia

To temat, którego nie da się pominąć. Doświadczenia przemocy, nadużyć, gwałtu, ale też „mniejszych” przekroczeń (nacisk, ignorowanie odmowy, seks bez zgody w sercu) mogą zostawiać ślad w ciele: napięcie, zamrożenie, odrętwienie, ból, odcięcie.

Ważne: to nie „wina libido”. To mechanizm ochronny układu nerwowego.

Seks bez komunikacji: brak języka potrzeb i granic

Wiele osób nie mówi o seksie wcale — i czeka, aż partner „sam zrozumie”. To się nie dzieje. Bez rozmowy rośnie frustracja, domysły i poczucie odrzucenia. A gdy komunikacja pojawia się dopiero w formie pretensji, robi się jeszcze gorzej.

Najprostsza prawda: seks to też rozmowa — przed, w trakcie i po.

Pornografia jako ucieczka lub przeciążenie bodźcami

Dla części osób pornografia staje się sposobem regulacji emocji: rozładowania stresu, napięcia, samotności. Wtedy realna bliskość bywa trudniejsza, bo wymaga kontaktu, a nie tylko bodźca. U niektórych pojawia się też problem porównywania: partner/partnerka „nie jest jak w filmie”, a moje ciało „nie reaguje tak”.

Tu nie chodzi o moralizowanie, tylko o funkcję: czy pornografia wspiera, czy zastępuje relację i intymność?

Problemy zdrowotne i leki

Hormony, tarczyca, insulinooporność, depresja, przewlekły ból, endometrioza, zaburzenia erekcji, dyspareunia — to realne czynniki. Do tego leki (np. część antydepresantów) potrafią obniżać libido lub utrudniać orgazm.

Dobra praktyka: jeśli spadek libido jest nagły i długotrwały, warto sprawdzić też stronę medyczną.

Różnice w libido i błędne koło „odrzucenia–nacisku”

Bardzo częsty układ w parach: jedna osoba ma większą potrzebę seksualną, druga mniejszą. Gdy nie ma rozmowy i czułości, pojawia się nacisk u jednej strony i ucieczka u drugiej. I powstaje schemat, który zabija pożądanie jeszcze bardziej.

Wyjście: nie „kto ma rację”, tylko jak zbudować system bliskości, który nie rani.

Co z tym zrobić? 5 praktycznych kroków, które działają

• Zdejmij presję z „wyniku”: więcej czułości i kontaktu bez celu.

• Zadbaj o zasoby: sen, regeneracja, przerwy w przeciążeniu.

• Zrób porządek w relacji: rozmowa o żalu, nierównościach, braku docenienia.

• Wprowadź język potrzeb: „chcę”, „nie chcę”, „lubię”, „nie lubię”, „boję się”.

• Jeśli jest trauma lub silny wstyd — nie ciśnij. Tu najpierw trzeba bezpieczeństwa, a nie intensyfikacji.

Kiedy warto skonsultować się ze specjalistą?

Jeśli problem trwa kilka miesięcy, powoduje cierpienie, konflikty, unikanie lub lęk — to wystarczający powód, żeby skorzystać z pomocy. Czasem jedna dobra konsultacja porządkuje temat na lata, bo pokazuje mechanizm i daje narzędzia.

Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i poglądowy. Nie stanowi porady medycznej, diagnozy ani rekomendacji leczenia w rozumieniu przepisów prawa. Informacje zawarte w tekście nie zastępują konsultacji z lekarzem, psychologiem, seksuologiem lub psychoterapeutą ani indywidualnej oceny stanu zdrowia. W przypadku występowania objawów opisanych w artykule, ich nasilenia lub utrzymywania się, należy skonsultować się ze specjalistą. W sytuacjach nagłych (np. silny ból, uraz, krwawienie, objawy ogólne) należy niezwłocznie skontaktować się z pomocą doraźną. Autor nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania treści artykułu bez konsultacji ze specjalistą oraz za decyzje podjęte na podstawie informacji w nim zawartych.

Autor: mgr Iwona Kraszewska-Konisiewicz

psycholożka kliniczna, 

psychoterapeutka, seksuolożka, 

psychotraumatolożka, coach, pedagog 

W gabinecie pracuję z tym, co najczęściej rozwala życie od środka: kryzysy w związku, zdrada, utrata zaufania, lęk, wstyd, trudności seksualne i skutki traumy. Otrzymasz ode mnie jasne ramy pracy, konkretne narzędzia i bezpieczną przestrzeń do zmiany – online oraz stacjonarnie • w Warszawie (Tarchomin) •Nasielsk

Twoje potrzeby- Nasza oferta

300 zł

Terapia traumy to bezpieczny proces, który pomaga uspokoić układ nerwowy, przepracować trudne doświadczenia i zmniejszyć objawy takie jak napięcie, flashbacki, koszmary, lęk czy odrętwienie. Krok po kroku odzyskujesz poczucie kontroli, granice i możliwość bycia w relacjach bez ciągłej czujności lub ucieczki.

750 zł

Coaching to praktyczna, nastawiona na cel współpraca, w której porządkujesz priorytety, wzmacniasz motywację i przekładasz plany na konkretne działania w codzienności. Pomaga przełamać blokady, zbudować konsekwencję i wypracować nawyki, które realnie przybliżają Cię do zmiany w pracy, relacjach i samopoczuciu.

350 zł

Terapia uzależnień to konkretna, wspierająca praca nad przerwaniem przymusu i odzyskaniem kontroli — bez zawstydzania, za to z jasnym planem działania i narzędziami na głód, nawroty i trudne emocje. Pomaga zrozumieć mechanizmy nałogu, odbudować motywację, relacje i codzienne funkcjonowanie, a także stworzyć trwały system trzeźwienia dopasowany do Twojego życia.

350 zł

Terapia seksuologiczna to bezpieczna, dyskretna praca nad trudnościami w sferze seksualnej i intymnej – od spadku libido, bólu czy zaburzeń erekcji po wstyd, lęk, napięcie i problemy w relacji. Pomaga zrozumieć przyczyny, odbudować komfort i bliskość oraz znaleźć realne rozwiązania dopasowane do Twojego ciała, emocji i sytuacji życiowej.

300 zł

Psychoterapia indywidualna to bezpieczna, poufna przestrzeń, w której krok po kroku rozumiesz siebie, swoje emocje i schematy reagowania oraz uczysz się skuteczniej radzić sobie z trudnościami. Pomaga odzyskać wpływ na życie, wzmocnić poczucie własnej wartości i budować bardziej spokojne, satysfakcjonujące relacje ze sobą i z innymi.

400 zł

Terapia par to bezpieczna, prowadzona krok po kroku praca nad komunikacją, zaufaniem i bliskością – bez oceniania, za to z jasnymi zasadami i konkretnymi narzędziami do zmiany. Pomagam Wam zrozumieć, co naprawdę napędza konflikty, zatrzymuje raniące schematy i odbudować relację tak, żeby znów było w niej więcej spokoju, partnerstwa i czułości.

Copyright © Iwona Kraszewska-Konisiewicz 2026