Zadzwoń +48 505 300 813

Diagnoza psychologiczna w Wzajemnie.com – kiedy objawy nie wystarczają, żeby zrozumieć człowieka

Nie każda trudność, z którą zgłasza się człowiek, da się zrozumieć po jednej rozmowie. Problemy z koncentracją, emocjami, relacjami, impulsywnością, lękiem, przeciążeniem, poczuciem niedopasowania albo powracającymi schematami w życiu mogą mieć różne źródła.

Czasem człowiek podejrzewa u siebie ADHD. Czasem spektrum autyzmu. Czasem mówi po prostu: „nie rozumiem, dlaczego tak reaguję”, „ciągle wracam do tego samego”, „nie radzę sobie z emocjami”, „mam chaos w głowie” albo „od lat czuję, że funkcjonuję inaczej niż inni”.

Diagnoza psychologiczna pomaga uporządkować ten obraz. Nie służy do przyklejania etykiety. Jej celem jest zrozumienie, co naprawdę stoi za objawami, jakie mechanizmy wpływają na codzienne funkcjonowanie i jaka forma pomocy będzie najbardziej sensowna.

W Wzajemnie.com diagnozę traktujemy jako początek dobrze zaplanowanej pracy — psychologicznej, terapeutycznej, psychiatrycznej, edukacyjnej lub rozwojowej.

Czym jest diagnoza psychologiczna?

Diagnoza psychologiczna to proces, w którym psycholog diagnosta zbiera informacje o funkcjonowaniu osoby i próbuje zrozumieć, z czego wynikają jej trudności.

To nie jest tylko jeden test. To nie jest szybkie zaznaczenie odpowiedzi w kwestionariuszu. Test może być częścią diagnozy, ale nigdy nie powinien zastępować rozmowy, wywiadu klinicznego, analizy historii życia i zrozumienia kontekstu.

Podczas diagnozy psycholog może analizować między innymi:

• aktualne objawy i trudności,

• historię rozwoju,

• funkcjonowanie w dzieciństwie i dorosłości,

• relacje rodzinne, społeczne i partnerskie,

• sposób regulowania emocji,

• koncentrację, uwagę i organizację działania,

• impulsywność,

• reakcje na stres,

• styl komunikacji,

• trudności szkolne, zawodowe lub społeczne,

• zasoby i mocne strony osoby badanej.

Efektem diagnozy może być opinia psychologiczna, czyli dokument opisujący wnioski z procesu diagnostycznego, wyniki zastosowanych narzędzi, sposób funkcjonowania osoby oraz zalecenia do dalszej pracy.

Najprościej mówiąc: diagnoza psychologiczna pomaga zrozumieć, jak człowiek funkcjonuje i czego potrzebuje, aby lepiej sobie radzić.

Diagnoza psychologiczna a diagnoza psychiatryczna — ważna różnica

To bardzo ważne, szczególnie przy podejrzeniu ADHD, spektrum autyzmu, depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń osobowości, trudności emocjonalnych albo innych problemów ze zdrowiem psychicznym.

Wiele osób używa słowa „diagnoza” bardzo ogólnie. W praktyce trzeba jednak rozróżnić diagnozę psychologiczną od diagnozy psychiatrycznej.

Co robi psycholog diagnosta?

Psycholog diagnosta prowadzi diagnozę psychologiczną. Oznacza to, że przeprowadza wywiad kliniczny, analizuje historię funkcjonowania, dobiera odpowiednie narzędzia diagnostyczne, interpretuje wyniki i przygotowuje opinię psychologiczną.

Psycholog może więc opisać, czy obraz funkcjonowania pacjenta wskazuje na przykład na trudności typowe dla ADHD, spektrum autyzmu, zaburzeń lękowych, trudności osobowościowych, przeciążenia, depresyjności albo skutków traumy.

Psycholog pomaga odpowiedzieć na pytania:

• jak dana osoba funkcjonuje psychicznie, emocjonalnie, poznawczo i społecznie;

• jakie mechanizmy mogą stać za jej trudnościami;

• czy objawy układają się w określony obraz kliniczny;

• co warto dalej sprawdzić;

• jaka forma pomocy może być najbardziej odpowiednia.

Psycholog może przygotować opinię psychologiczną, która jest bardzo ważnym dokumentem wspierającym dalszą pomoc.

Co robi psychiatra?

Psychiatra jest lekarzem. To oznacza, że może postawić rozpoznanie medyczne, ocenić stan psychiczny i somatyczny pacjenta, uwzględnić choroby współwystępujące, wcześniejsze leczenie, leki oraz zdecydować o leczeniu farmakologicznym.

Psychiatra może przepisać leki, wystawić receptę, skierować na dodatkowe badania, zaproponować leczenie psychiatryczne lub skierować pacjenta do innych form pomocy.

Najprościej:

Psycholog diagnosta przygotowuje diagnozę psychologiczną i opinię. Psychiatra jako lekarz stawia rozpoznanie medyczne i decyduje o leczeniu, w tym o lekach.

Jak wygląda to przy ADHD?

Przy podejrzeniu ADHD psycholog diagnosta może przeprowadzić dokładny proces diagnostyczny w kierunku ADHD. Taki proces zwykle obejmuje rozmowę o obecnych trudnościach, wywiad dotyczący dzieciństwa, analizę funkcjonowania w szkole, pracy, relacjach i codziennych obowiązkach oraz zastosowanie odpowiednich narzędzi diagnostycznych.

Psycholog sprawdza, czy trudności z koncentracją, organizacją, impulsywnością, regulacją emocji, motywacją i kończeniem zadań rzeczywiście układają się w obraz ADHD. Jednocześnie trzeba odróżnić ADHD od innych trudności, które mogą dawać podobne objawy, na przykład lęku, depresji, przewlekłego stresu, traumy, wypalenia, problemów ze snem albo przeciążenia.

Po procesie diagnostycznym pacjent może otrzymać opinię psychologiczną w kierunku ADHD. Z taką opinią warto udać się do psychiatry. Psychiatra przeprowadza własną konsultację lekarską, analizuje dokumentację, ocenia stan psychiczny i podejmuje decyzję dotyczącą rozpoznania medycznego oraz ewentualnego leczenia farmakologicznego.

Czyli praktyczna ścieżka wygląda tak:

• Psycholog diagnosta — wywiad kliniczny, testy, analiza funkcjonowania, opinia psychologiczna.

• Psychiatra — rozpoznanie medyczne, decyzja o leczeniu, ewentualne leki.

• Psychoterapia, psychoedukacja lub coaching ADHD — praca nad codziennym funkcjonowaniem, emocjami, organizacją, relacjami i strategiami działania.

Jak wygląda to przy spektrum autyzmu?

Przy podejrzeniu spektrum autyzmu psycholog diagnosta analizuje sposób komunikacji, relacje społeczne, historię rozwoju, wrażliwość sensoryczną, potrzebę przewidywalności, elastyczność poznawczą, zainteresowania, przeciążenia i codzienne funkcjonowanie.

U osób dorosłych bardzo ważne jest uwzględnienie maskowania. Wiele osób przez lata uczy się dopasowywać do otoczenia, obserwować innych, ukrywać przeciążenie i funkcjonować „poprawnie” z zewnątrz, choć wewnętrznie płaci za to ogromnym kosztem.

Psycholog może przygotować opinię psychologiczną w kierunku spektrum autyzmu, opisującą profil funkcjonowania osoby. Taka opinia może być ważnym elementem dalszej konsultacji psychiatrycznej.

Psychiatra może następnie postawić rozpoznanie medyczne, ocenić, czy współwystępują inne trudności, na przykład ADHD, lęk, depresja, zaburzenia snu albo silne napięcie. Warto też jasno powiedzieć: nie ma leku „na autyzm” jako taki, ale psychiatra może pomóc, jeśli obok spektrum występują objawy wymagające leczenia, na przykład depresyjność, lęk, bezsenność lub duże przeciążenie emocjonalne.

Kiedy warto zgłosić się na diagnozę psychologiczną?

Warto zgłosić się na diagnozę, gdy trudności powtarzają się, utrudniają życie albo nie wiadomo, z czego wynikają.

Nie musisz przychodzić z gotowym rozpoznaniem. Nie musisz wiedzieć, czy to ADHD, spektrum autyzmu, lęk, depresja, trauma, zaburzenia osobowości czy przeciążenie. Wystarczy, że czujesz, że coś od dłuższego czasu przeszkadza Ci w normalnym funkcjonowaniu.

Diagnoza może być pomocna, gdy:

• masz trudności z koncentracją, pamięcią, organizacją lub kończeniem zadań;

• szybko się przeciążasz;

• masz silne reakcje emocjonalne;

• trudno Ci regulować złość, napięcie, lęk albo smutek;

• masz poczucie chaosu w głowie;

• od lat czujesz się inna/inny niż otoczenie;

• masz trudności w relacjach;

• powtarzasz podobne schematy w związkach;

• podejrzewasz u siebie ADHD;

• podejrzewasz u siebie spektrum autyzmu;

• wcześniejsza terapia nie przyniosła oczekiwanych efektów;

• dziecko lub nastolatek ma trudności szkolne, społeczne, emocjonalne albo rozwojowe;

• potrzebujesz opinii psychologicznej i zaleceń do dalszej pomocy.

Emocje

Diagnozujemy trudności związane z lękiem, złością, obniżonym nastrojem, przeciążeniem, wybuchami emocji i samoregulacją.

Lęk i napięcie

Poznanie

Oceniamy funkcjonowanie poznawcze: uwagę, pamięć, tempo pracy, planowanie, organizację informacji i sposób uczenia się.

Uwaga i pamięć

 Młodzież

Diagnozujemy trudności szkolne, emocjonalne, społeczne i rozwojowe u dzieci oraz nastolatków, z uwzględnieniem rodziny i szkoły.

Rozwój i szkoła

Jakie obszary obejmuje diagnoza psychologiczna w Wzajemnie.com?

ADHD

Sprawdzamy, czy trudności z uwagą, organizacją, motywacją, impulsywnością i emocjami mogą wskazywać na ADHD lub inne źródła przeciążenia.

Koncentracja i impulsywność

ASD

Analizujemy komunikację, relacje społeczne, wrażliwość sensoryczną, potrzebę przewidywalności oraz codzienne przeciążenia.

Spektrum autyzmu

Osobowość

Pomagamy zrozumieć powtarzające się wzorce emocji, zachowań i relacji, które utrudniają bliskość, granice lub poczucie stabilności.

Schematy relacyjne

Jak wygląda proces diagnozy?

Pierwsze spotkanie służy temu, żeby spokojnie omówić, co Cię niepokoi i jakich odpowiedzi szukasz. Nie musisz od razu wiedzieć, czy chodzi o ADHD, spektrum autyzmu, lęk, depresję, trudności emocjonalne, osobowościowe czy przeciążenie. Wystarczy, że opiszesz swoje objawy, codzienne trudności i sytuacje, które sprawiają Ci największy problem.

Na tym etapie psycholog diagnosta ustala, jaki zakres diagnozy będzie najbardziej odpowiedni. Czasem wystarczy konsultacja diagnostyczna, a czasem potrzebny jest pełniejszy proces obejmujący wywiad, testy, kwestionariusze i opinię psychologiczną.

01. Konsultacja wstępna

Drugi krok to pogłębiona rozmowa o Twoim funkcjonowaniu. Psycholog pyta o objawy, emocje, relacje, koncentrację, impulsywność, sposób radzenia sobie ze stresem, historię rozwoju, dzieciństwo, szkołę, pracę, rodzinę i wcześniejsze formy pomocy.

W przypadku dzieci i młodzieży ważna jest także rozmowa z rodzicem lub opiekunem. Przy diagnozie ADHD i spektrum autyzmu szczególnie istotne jest sprawdzenie, czy pewne trudności były obecne już wcześniej, a nie pojawiły się wyłącznie w ostatnim czasie.

Ten etap jest bardzo ważny, ponieważ same objawy nie zawsze mówią, z czego wynikają. Problemy z koncentracją mogą przypominać ADHD, ale mogą też wynikać z lęku, depresji, przeciążenia, traumy albo problemów ze snem.

02. Wywiad kliniczny

W zależności od celu diagnozy psycholog może zaproponować odpowiednie narzędzia diagnostyczne: testy psychologiczne, kwestionariusze, skale przesiewowe, arkusze obserwacji albo dodatkowe pytania pogłębiające.

Nie każdy pacjent potrzebuje tych samych narzędzi. Inaczej wygląda diagnoza psychologiczna w kierunku ADHD, inaczej w kierunku spektrum autyzmu, inaczej diagnoza osobowości, a jeszcze inaczej ocena funkcjonowania poznawczego lub emocjonalnego.

Wyniki testów nie są traktowane mechanicznie. Psycholog analizuje je razem z wywiadem, obserwacją i całościowym obrazem funkcjonowania osoby. Dzięki temu diagnoza nie opiera się na jednym wyniku, ale na szerszym rozumieniu człowieka.

03. Narzędzia diagnostyczne

Ostatni krok to omówienie wyników diagnozy w prosty i zrozumiały sposób. Pacjent dowiaduje się, co wynika z przeprowadzonego procesu, jakie trudności są widoczne, jakie mogą być ich przyczyny i jakie dalsze kroki warto podjąć.

W zależności od zakresu diagnozy możliwe jest przygotowanie pisemnej opinii psychologicznej. Taka opinia może zawierać opis funkcjonowania, wyniki zastosowanych narzędzi, wnioski diagnostyczne oraz zalecenia.

Przy podejrzeniu ADHD, spektrum autyzmu lub innych trudności wymagających rozpoznania medycznego, z opinią psychologiczną można udać się do psychiatry. Psychiatra jako lekarz może postawić rozpoznanie medyczne i zdecydować o ewentualnym leczeniu, w tym o lekach.

Diagnoza nie kończy się więc samym nazwaniem problemu. Jej celem jest odpowiedź na najważniejsze pytanie: co teraz będzie dla Ciebie najbardziej pomocne?

04. Omówienie wniosków i opinia psychologiczna

Co możesz otrzymać po diagnozie?

W zależności od celu i zakresu diagnozy możesz otrzymać:

• omówienie wyników,

• opinię psychologiczną,

• opis funkcjonowania psychicznego, emocjonalnego, poznawczego lub społecznego,

• wskazanie obszarów trudności,

• opis mocnych stron i zasobów,

• zalecenia do dalszej terapii,

• zalecenie konsultacji psychiatrycznej,

• zalecenia dla rodziców,

• zalecenia do szkoły,

• wskazanie dalszej diagnostyki, jeśli jest potrzebna.

Diagnoza nie kończy się samą nazwą problemu. Dobra diagnoza powinna odpowiedzieć także na pytanie: co dalej?

Diagnoza online czy stacjonarnie?

Część procesu diagnostycznego może odbywać się online. Dotyczy to szczególnie konsultacji wstępnych, wywiadu klinicznego, rozmów z osobą dorosłą, rozmów z rodzicami, omawiania wyników i części kwestionariuszy.

Niektóre badania psychologiczne mogą jednak wymagać spotkania stacjonarnego, odpowiednich warunków lub użycia konkretnych materiałów testowych.

Dlatego podczas pierwszej konsultacji ustalamy, jaka forma diagnozy będzie najbardziej rzetelna i bezpieczna diagnostycznie.

Dlaczego warto wykonać diagnozę w Wzajemnie.com?

W Wzajemnie.com patrzymy na człowieka szerzej niż tylko przez objaw. Problemy z koncentracją nie zawsze oznaczają ADHD. Wycofanie społeczne nie zawsze oznacza spektrum autyzmu. Silne emocje nie zawsze oznaczają „trudny charakter”. A lęk nie zawsze jest tylko lękiem.

Diagnoza psychologiczna pozwala zobaczyć, co naprawdę stoi pod powierzchnią objawów.

Łączymy perspektywę psychologiczną, terapeutyczną, rozwojową i relacyjną. Dzięki temu diagnoza nie jest tylko opisem trudności, ale początkiem sensownego planu pomocy.

Naszym celem jest nie tylko nazwanie problemu, ale przede wszystkim pomoc w zrozumieniu siebie i wybraniu dalszej drogi.

Umów konsultację diagnostyczną

Nie musisz wiedzieć, jak nazwać swój problem. Nie musisz mieć gotowego podejrzenia. Nie musisz przychodzić z pewnością, czy to ADHD, spektrum autyzmu, lęk, trauma, depresja czy przeciążenie.

Wystarczy, że czujesz, że coś od dłuższego czasu utrudnia Ci życie.

  mgr Iwona Kraszewska-Konisiewicz

psycholog diagnosta

Umów konsultację diagnostyczną w Wzajemnie.com. Pomogę Ci sprawdzić, jaki zakres diagnozy będzie najbardziej odpowiedni i co warto zrobić dalej.

   lub telefonicznie: +48 505 300 813

Czy diagnoza psychologiczna jest tylko dla osób z poważnymi zaburzeniami?

Nie. Diagnoza psychologiczna nie jest tylko dla osób w bardzo ciężkim stanie psychicznym.

Można zgłosić się także wtedy, gdy trudności są umiarkowane, ale powtarzają się i utrudniają życie. Może chodzić o koncentrację, emocje, relacje, stres, zmęczenie, lęk, poczucie niedopasowania albo problemy z organizacją.

Nie trzeba czekać, aż będzie bardzo źle. Diagnoza może pomóc wcześniej zrozumieć problem i dobrać właściwe wsparcie.

Czy mogę zgłosić się na konsultację, jeśli nie wiem, co mi jest?

Tak. Właśnie po to jest konsultacja diagnostyczna.

Nie musisz wiedzieć, czy to ADHD, spektrum autyzmu, depresja, lęk, trauma, zaburzenia osobowości czy przeciążenie. Możesz przyjść z prostym zdaniem: „nie radzę sobie”, „nie rozumiem siebie”, „ciągle wracam do tego samego”, „mam chaos w głowie” albo „od dawna czuję, że funkcjonuję inaczej niż inni”.

Rolą psychologa diagnosty jest pomóc uporządkować informacje i wskazać dalszy kierunek.

Czy diagnoza może pomóc, jeśli wcześniejsza terapia nie działała?

Tak. Jeśli ktoś był już w terapii, ale ma poczucie, że niewiele się zmieniło, diagnoza może pomóc sprawdzić, czy problem został dobrze rozpoznany.

Czasem terapia nie działa nie dlatego, że pacjent „się nie stara”, tylko dlatego, że pracowano nie z tym mechanizmem, który naprawdę podtrzymuje trudności.

Na przykład osoba z ADHD może latami próbować „bardziej się organizować”, ale bez rozumienia swojego układu nerwowego będzie ciągle wracała do poczucia porażki. Osoba w spektrum autyzmu może być zachęcana do większej spontaniczności społecznej, mimo że jej realnym problemem jest przeciążenie i maskowanie.

Diagnoza pomaga ustawić terapię bardziej trafnie.

Czy diagnoza online jest możliwa?

Tak, część diagnozy może odbywać się online. Dotyczy to szczególnie konsultacji, wywiadu klinicznego, rozmów z osobą dorosłą, rozmów z rodzicami, części kwestionariuszy i omówienia wyników.

Niektóre testy lub badania mogą jednak wymagać spotkania stacjonarnego. Dlatego na początku ustalamy, jaka forma będzie najbardziej rzetelna.

Diagnoza online może być bardzo wygodna, ale najważniejsze jest to, aby była przeprowadzona odpowiedzialnie.

Czy diagnoza jest potrzebna przed terapią?

Nie zawsze. Wiele osób może rozpocząć terapię od konsultacji i stopniowego rozpoznawania trudności w trakcie pracy.

Diagnoza jest jednak bardzo pomocna, gdy objawy są złożone, trwają od lat, wcześniejsza terapia nie działała albo pacjent nie wie, od czego zacząć.

Diagnoza pomaga lepiej dobrać kierunek terapii. Inaczej pracuje się z osobą z ADHD, inaczej z osobą po traumie, inaczej z osobą w depresji, a jeszcze inaczej z osobą z utrwalonymi schematami relacyjnymi.

Czym różni się diagnoza psychologiczna od diagnozy psychiatrycznej?

Diagnoza psychologiczna opisuje sposób funkcjonowania człowieka. Psycholog diagnosta prowadzi wywiad kliniczny, analizuje objawy, dobiera testy lub kwestionariusze i może przygotować opinię psychologiczną.

Diagnoza psychiatryczna jest diagnozą medyczną. Psychiatra jest lekarzem, więc może postawić rozpoznanie medyczne, zdecydować o leczeniu i przepisać leki.

Najprościej:

Psycholog pomaga zrozumieć funkcjonowanie i przygotowuje opinię.Psychiatra stawia rozpoznanie medyczne i decyduje o leczeniu.

Przy ADHD, spektrum autyzmu, depresji, zaburzeniach lękowych lub innych trudnościach psychicznych te dwie ścieżki często dobrze się uzupełniają.

FAQ

Czy diagnoza psychologiczna daje od razu rozpoznanie?

Nie zawsze. Czasem po kilku spotkaniach obraz funkcjonowania jest dość jasny. Czasem jednak trzeba zebrać więcej informacji, przeprowadzić dodatkowy wywiad, zastosować kolejne narzędzia albo zalecić konsultację psychiatryczną.

To nie jest wada diagnozy. To oznaka rzetelności.

Psycholog nie powinien stawiać wniosków na siłę tylko dlatego, że pacjent przyszedł z konkretnym podejrzeniem. Dobra diagnoza wymaga ostrożności, szczególnie wtedy, gdy podobne objawy mogą mieć różne przyczyny.

Czy przy spektrum autyzmu też potrzebny jest psychiatra?

To zależy od celu diagnozy. Psycholog może przeprowadzić diagnozę psychologiczną w kierunku spektrum autyzmu i przygotować opinię opisującą sposób funkcjonowania osoby.

Jeśli potrzebne jest rozpoznanie medyczne, dokumentacja lekarska albo ocena trudności współwystępujących, warto udać się do psychiatry.

Psychiatra może ocenić, czy oprócz spektrum występują także inne problemy, na przykład ADHD, depresja, lęk, zaburzenia snu albo silne przeciążenie emocjonalne.

Czy z opinią psychologiczną trzeba iść do psychiatry?

Jeśli chodzi o ADHD i ewentualne leczenie farmakologiczne — tak, warto udać się do psychiatry.

Opinia psychologiczna jest ważnym dokumentem, ale nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Psycholog opisuje funkcjonowanie, trudności i wyniki diagnozy psychologicznej. Psychiatra ocenia sytuację medycznie i decyduje, czy można postawić rozpoznanie medyczne oraz czy potrzebne są leki.

Można powiedzieć prosto: opinia psychologiczna pomaga przygotować się do psychiatry, ale to psychiatra podejmuje decyzję lekarską.

Czy psycholog może przepisać leki na ADHD?

Nie. Psycholog nie przepisuje leków. Leki może przepisać psychiatra lub inny uprawniony lekarz.

Rola psychologa jest inna, ale bardzo ważna. Psycholog pomaga sprawdzić, czy trudności rzeczywiście przypominają ADHD, czy może wynikają z czegoś innego, na przykład lęku, depresji, przeciążenia, traumy, zaburzeń snu albo przewlekłego stresu.

Opinia psychologiczna może bardzo pomóc psychiatrze, bo zawiera uporządkowany opis funkcjonowania pacjenta.

Czy psycholog może zdiagnozować ADHD?

Psycholog może przeprowadzić diagnozę psychologiczną w kierunku ADHD. Oznacza to dokładny wywiad, analizę objawów, sprawdzenie historii funkcjonowania, ocenę trudności w codziennym życiu i zastosowanie odpowiednich narzędzi diagnostycznych.

Po takim procesie psycholog może przygotować opinię psychologiczną, w której opisuje, czy obraz funkcjonowania pacjenta jest zgodny z trudnościami typowymi dla ADHD.

Jeśli pacjent potrzebuje rozpoznania medycznego i rozważa leki, powinien udać się z opinią do psychiatry. Psychiatra jako lekarz podejmuje decyzję diagnostyczną i leczniczą.

Czy diagnoza psychologiczna to to samo co jeden test?

Nie. Diagnoza psychologiczna to nie jest samo wypełnienie jednego testu. Test może być częścią diagnozy, ale sam wynik testu nie wystarcza, żeby rzetelnie zrozumieć człowieka.

W diagnozie ważna jest rozmowa, wywiad kliniczny, historia życia, aktualne objawy, sposób radzenia sobie, relacje, emocje, funkcjonowanie w pracy lub szkole oraz codzienne trudności.

Najprościej mówiąc: test pokazuje fragment obrazu, a diagnoza pomaga zobaczyć całość.

Eksperckie artykuły i praktyczne wskazówki

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst. Możesz też dowolnie zmieniać rozmiar i położenie tego elementu oraz wszelkie parametry wliczając w to tło, obramowanie i wiele innych.

Copyright © Iwona Kraszewska-Konisiewicz 2026